gerçekten çok üzüldüm okurken, başınız sağolsun. hayvan besleyen herkes iyi anlayabilir sanırım kurduğunuz bağları ve en büyük korkularımızdan birisidir de onları kaybetmek. eminim bir yerlerden sizi izliyordur hala.
benimde bundan 5 sene önce evlat edindiğim bir yavru kedi vardı 1 hafta içerisinde o kadar iyi anlaşmıştık ki onunla uyuyup onunla uyanıyordum. sonra birden halsizleşmeye başladı hasta olduğunu anladık ve hemen veterinere gittik. malesef gençlik hastalığına yakalanmıştı ve 3 haftalık tedaviler, hayvan hastaneleri, yoğun bakım her çözüm çabamıza rağmen malesef kaybetmiştik.
birlikte toplamda 3-4 hafta geçirmemize rağmen çok uzun süre kendime gelememiştim bu yüzden sizin hissettiklerinizin ne derece olabileceğini tahmin edebiliyorum. şimdi bir kedi besliyorum ve ona kaybettiğim köpeğimin ismini verdim. şimdi onunla oyunlar oynadıkça beraber uyudukça sanki köpeğimle de vakit geçiriyor gibi hissediyorum. içimde yaşıyor.